Prolog

Ludzie mnie nie lubią, obrażają. Nie po przez jak się zachowuję tylko jak chodzę ubrana. Za to że nie mam markowych ubrań że nie mam zapchanego portfela
 Ale mam coś więcej niż to wszystko. Mam siebie, mam co jeść i gdzie spać. Ale najważniejsze że mam marzenia. Bo człowiek bez marzeń to człowiek skończony. A ja nim nie chcę być.
Jedno tylko kocham. Książki. To moja jedyna miłość i ostatnia na pewno. Mam też przyjaciółkę Jade która spełnia swoje marzenia śpiewając w zespole. A ja co też spełniam...ale nie swoje. Zawsze marzyłam o byciu pisarką. Ale nie mam na to pieniędzy. Oczywiście powstały już książki mojego autorstwa. A nawet kilka! Ale co tam. Leżą sobie spokojnie w półce i nikt ich nie widzi.
Kiedyś kiedy coś osiągnę chcę powiedzieć:
TAK ZROBIŁAM TO!
Ale mam dla was radę. Jeśli ludzie mówią że nie dasz rady to ty pokaż im że dasz radę a nawet więcej. Są różni ludzie na tym świecie. Są różni przyjaciele. Raz są a raz ich nie ma. Kiedy oni coś chcą ty jesteś ale kiedy ty coś chcesz ich nie ma.
Dlatego dużo dałam żeby przetrwać na tym świecid. I nauczyłam się że trzeba mieć twardą dupę żeby nikt tobą nie pomiatał. Żebyś to ty była szefem dla innych a nie ktoś dla ciebie. Żebyś to ty dawała komuś rozkazy a nie ktoś tobie. I rób to sama bo ludzie mogą cię oszukać a ty siebie nie. I to jest właśnie różnica...
Dziękuję za chwilę szacuku
Madeline Fox

/Natalie